Strona główna » Nie dotyczy » Artykuły » Praca » Czas pracy – poznaj różne systemy i wybierz ...

Czas pracy – poznaj różne systemy i wybierz najbardziej korzystny!

    A A A Drukuj
                                  
2017-05-26 16:24, ostatnia aktualizacja 7 miesięcy temu

Choć zagadnienie czasu pracy zostało bardzo precyzyjnie omówione i zdefiniowane w dziale szóstym Kodeksu pracy, wielu z nas nadal ma ograniczoną wiedzę w tym zakresie.

Zazwyczaj pracujemy w podstawowym systemie czasu pracy, nie wiedząc lub zapominając o tym, że istnieją inne rozwiązania, być może bardziej korzystne z perspektywy prowadzonej przez nas działalności. Sprawdźmy zatem, jakie możliwości otwiera przed nami kodeks pracy.

Obowiązujące systemy czasu pracy

Zacznijmy od tego, że typ obowiązującego systemu czasu pracy powinien być zawsze określony w regulaminie pracy, układzie zbiorowym lub oświadczeniu. Nie jest to konieczne wówczas, gdy system czasu pracy wynika z prawa pracy lub z umowy o pracę. Pytanie, jakie systemy pracy są zgodne z obowiązującym w Polsce prawem? Zgodnie z ustaleniami zwartymi w dziale szóstym, w artykułach od 128 Kodeksu pracy wyróżnia się następujące systemy czasu pracy:

    podstawowy,

    równoważny,

    przerywany,

    zadaniowy,

    skróconego tygodnia pracy,

    pracy weekendowej,

•    pracy w ruchu ciągłym.

Każdy z powyższych systemów dopuszcza możliwość wykonywania pracy na zmiany. Aby wybrać system jak najbardziej korzystny dla prowadzonej przez nas działalności i wdrożyć go zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, warto nie tylko zapoznać się z poszczególnymi typami systemu czasu pracy, lecz także skonsultować swój pomysł z serwisem LegalnaBudowa.pl.

Podstawowy system czasu pracy

Podstawowy system czasu pracy jest najczęściej wybieranym i stosowanym rozwiązaniem. Pracownik wykonuje powierzone mu zadania przez 8 godzin na dobę, czyli 40 godzin w tygodniu, przy założeniu, że mówimy o przeciętnym, pięciodniowym tygodniu pracy. Okres rozliczeniowy w takim systemie nie powinien przekraczać czterech miesięcy. Każda godzina pracy wykraczająca poza ustalony czas pracy traktowana jest jaka godzina nadliczbowa, za którą pracownikowi przysługuje czas wolny lub odpowiedni dodatek.

Równoważny system czasu pracy


Kolejny, równoważny system czasu pracy został określony w artykule 135 Kodeksu pracy. Zgodnie z zawartymi tam ustaleniami dobowy wymiar czasu pracy może przekraczać 8 podstawowych godzin, jednak nie może być dłuższy niż 12 godzin. Takie rozwiązanie może być stosowane, jeśli jest to uzasadnione rodzajem lub organizacją pracy. Następstwem takiego rozwiązania jest skrócenie dobowego wymiaru czasu pracy w niektórych dniach lub przyznanie pracownikowi dni wolnych od pracy. W wyjątkowych sytuacjach kodeks pracy umożliwia przedłużenie dobowego czasu pracy maksymalnie do 16 godzin. Ustalenie to dotyczy pracy polegającej na dozorze urządzeń lub związanej z częściowym pozostawaniem w pogotowiu do pracy. Dodatkowo osoby zatrudnione do pilnowania mienia lub ochrony osób mogą wykonywać swoje czynności w ramach dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin. Okres rozliczeniowy stosowany w równoważnym systemie czasu pracy nie może przekraczać 1 miesiąca.

Przerywany system czasu pracy


Przerywany system czasu pracy został określony w artykule 139 Kodeksu pracy. Jego zastosowanie musi być uzasadnione rodzajem lub organizacją pracy. Zgodnie z tym systemem w ramach ustalonego rozkładu pracownikowi przysługuje nie więcej niż jedna przerwa w ciągu doby, trwająca nie dłużej niż 5 godzin, niewliczana do czasu pracy. Za czas spędzony na przerwie pracownik otrzymuje wynagrodzenie w wysokości połowy wynagrodzenia należnego za czas przestoju. Taki system może zostać wdrożony wyłącznie w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładową organizacją związkową lub z przedstawicielami pracowników.

Zadaniowy system czasu pracy


Wprowadzenie zadaniowego systemu czasu pracy również musi być uzasadnione rodzajem pracy, jej organizacją lub miejscem wykonywania pracy. Jest on uzasadniony wówczas, gdy czas pracy pracownika jest niemożliwy do ustalenia w godzinach, a bardziej miarodajne będzie określenie go wymiarem zadań do wykonanie. Pracodawca określa zatem jedynie zadania, które ma wykonać osoba zatrudniona, a czas ich wykonania jest zależny od pracownika. Obowiązkiem pracodawcy jest niedopuszczanie do nadużywania ogólnych norm pracy. Ogólną normą, której należy przestrzegać w tym systemie jest 11-godzinny odpoczynek dobowy i 5-dniowy tydzień pracy. Za pracę w godzinach nadliczbowych uznaje się w tym systemie nakładanie na pracownika obowiązku realizacji zadań niemożliwych do wykonania w normalnym czasie pracy.

System skróconego tygodnia pracy


W systemie skróconego tygodnia pracy osoba zatrudniona wykonuje swoje obowiązki przez mniej niż 5 godzin w tygodniu, a dobowy wymiar pracy wydłuża się maksymalnie do 12 godzin. Okres rozliczeniowy wynosi 1 miesiąc. Może on być stosowany niezależnie od rodzaju i organizacji pracy. Liczba dni pracy w poszczególnych tygodniach nie musi być taka sama. Ponadto osoba zatrudniona może pracować w niedziele i święta. Za pracę w godzinach nadliczbowych uznaje się pracę wykonywaną ponad 12 godzin w ciągu doby i pond 40 godzin w ciągu tygodnia. Ważną informacją jest to, że ten system nie może być stosowany na stanowiskach pracy, na których występują przekroczenia najwyższych dopuszczalnych stężeń lub natężeń szkodliwych dla zdrowia czynników. Może on być wprowadzony wyłącznie na wniosek pracownika.

System pracy weekendowej


Podobnie jak w powyższym przypadku system pracy weekendowej może być wprowadzony wyłącznie na pisemny wniosek pracownika. W tym systemie praca wykonywania jest wyłącznie w piątki, soboty, niedziele i święta. Dobowy wymiar czasu nie może przekraczać 12 godzin na dobę.

System pracy w ruchu ciągłym


System pracy w ruchu ciągłym może być stosowany przy pracach, które nie mogą być wstrzymane ze względu na technologię produkcji. Czas pracy może być wydłużony przeciętnie do 40 godzin na tydzień w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 tygodni. Dobowy wymiar czasu pracy może zostać przedłużony maksymalnie do 12 godzin. Praca powyżej 8 godzin stanowi podstawę do wypłaty na rzecz pracownika specjalnego dodatku, choć nie jest to praca w godzinach nadliczbowych.

Aby odnaleźć się zawiłościach poszczególnych systemów oraz poprawnie uregulować stosunki prawne z pracownikami, najlepiej wesprzeć się poradą dobrego prawnika, specjalizującego się w prawie praca.

Opublikowane przez insane.agency







 
 
 

Artykuł dodał:
hej Napisz wiadomość
Oceń artykuł


Ostatnio przeglądający
 
hej Napisz wiadomość
7 miesięcy temu