W Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie trwa „Tournee Era Nowe Horyzonty”. Zostały jeszcze tylko dwie projekcje. Miłośnicy ambitnego kina odmaszerować do WDK!
- Podczas 6 dni trwania festiwalu możemy oglądać najlepsze filmy z ostatnich edycji tego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego. Przed nami jeszcze 2 projekcje filmów – mówi Adam Kus z WDK w Rzeszowie .
Czym jest „Tournee Era Nowe Horyzonty”?
A.K: - „Tournee Era Nowe Horyzonty” krążyło po wielu miastach w Polsce i kończy się właśnie w Rzeszowie 6 dniowym pokazem filmowym. Jest to przegląd filmów ambitnych, niecodziennych, niezwykłych, trudnych w odbiorze, ale marka „Era Nowe Horyzonty” znana jest z dobrego kina. Wybraliśmy najlepsze filmy, które otrzymaliśmy z Warszawy i wszyscy ci, którzy kochają dobre kino, szukają filmów niekomercyjnych, powinni poczuć się zaspokojeni. Również z „puli” Stowarzyszenia „Era Nowe Horyzonty” pochodzi festiwal we Wrocławiu organizowany od wielu już lat przez Romana Gutka, który cieszy się ogromną popularnością i wielu kinomanów z naszego regionu rokrocznie jeździ do Wrocławia. Prezentowanych jest tam około stu, starannie wyselekcjonowanych filmów.
Jakie filmy już obejrzeliśmy i jakie jeszcze przed nami?
A.K: - Obejrzeliśmy już „Głód” StevaMcQueena, „Tlen” IwanaWyrypajewa, „Hadewijch” Bruna Daumonta i „Las” Piotra Dumały. 4 pierwsze projekcje cieszyły się dużym zainteresowanie mieszkańców Rzeszowa. Mamy w programie jeszcze 2 projekcje: dziś zaprezentujemy „Wkraczając w pustkę” Gaspara Noe, zaś jutro „Burrowing” (reż. Henrik Hellström, Fredrik Wenzel), który zakończy tournee.
Czy WDK będzie kontynuować pokazy kina ambitnego?
A.K: - Zamierzamy nadal współpracować z Stowarzyszeniem „Era Nowe Horyzonty” i w najbliższym czasie planujemy zaprosić widzów na kolejne pokazy najlepszych filmów, nagradzanych na edycjach Międzynarodowego Festiwalu „Era Nowe Horyzonty”. Wszyscy miłośnicy dobrego kina w każdą środę, o godz. 19.00, w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie, będą mogli obejrzeć ambitne filmy za symboliczne 10zł. Są to jedyne pokazy w Rzeszowie, filmy nie były wcześniej prezentowane rzeszowskiej publiczności. I tak np. 6 kwietnia wyświetlimy film dokumentalny „Plaże Agnes”, następnie „Dubel”, który dostał specjalne wyróżnienie jury „Ery” za film o sztuce, „Le quattro volte” – nagroda publiczności 2010. A na zakończenie kwietniowych pokazów wyświetlimy „Zwyczajną historię”, najlepszy film ubiegłego roku. Na pewno zaskoczymy widzów także w maju i czerwcu.
Wszystkie projekcje odbywają się w sali widowiskowo - kinowej WDK, ul. Okrzei 7 -a na pokazy zapraszamy o godz. 19:00
Bilety wstępu w cenie 10 zł (za film) - dostępne w kasie WDK od 24 marca br. - w godz. 15:00-19:00.
30.03.2011 - „Wkraczając w pustkę” - Francja, Niemcy, Włochy 2009 / 154 min.
reżyseria: Gaspar Noé
scenariusz: Gaspar Noé
zdjęcia: Benoît Debie
montaż: Marc Boucrot, Gaspar Noé
muzyka: Thomas Bangalter
występują: Paz de la Huerta, Nathaniel Browen, Cyril Roy, Olly Alexander
producent: Pierre Buffin, Olivier Delbosc, Vincent Maraval, Marc Missonier, Gaspar Noé
produkcja: Fidélité Films
Nagrody: Sitges 2009 - Special Prize of the Jury, Best Cinematography
Gaspar Noé - Wizjoner współczesnego kina, eksperymentujący z płynnym montażem i psychodelią, konsekwentnie przekraczający obyczajowe tabu, za każdym razem wystawia wytrzymałość widzów na próbę. Urodził się w 1963 roku w Buenos Aires jako syn argentyńskiego malarza Luisa Felipe Noégo, dorastał w Paryżu i Nowym Jorku, kształcił się we Francji. Studiował film i filozofię, ukończył paryską École Louis-Lumière. Zaczynał od krótkometrażówek dostrzeżonych na międzynarodowych festiwalach.
O filmie:
Sensacja ubiegłorocznego festiwalu w Cannes, film totalny, kino ery techno. Jego bohaterem jest Amerykanin Oscar, diler narkotyków, który z siostrą Lindą mieszka w Tokio. Rodzeństwo łączy silna więź i traumatyczne wspomnienie wypadku z dzieciństwa. Podczas gdy Linda tańczy przy rurze w nocnym klubie, Oscar oddaje się narkotycznym wizjom, interesuje się tematyką śmierci i odrodzenia. Prawdziwy przełom następuje w dwudziestej minucie filmu, kiedy główny bohater ginie. Od tego momentu śledzimy akcję z punktu widzenia jego ducha, przenikającego ściany, krążącego nad ulicami Tokio, które w ujęciu Noégo zamienia się w mroczną metropolię grzechu i wyalienowania. Ów halucynogenny trip, ujawniający metafizyczne spojrzenie, działa na zmysły świetlnymi pulsacjami, niemal niezauważalnym montażem, hipnotycznymi jazdami kamery.
Krytycy o filmie:
„Kiedy cały świat dyskutował o 20-minutowej scenie gwałtu na Monice Bellucci w Nieodwracalnym, Gutek pokazywał w Cieszynie fabularny debiut Noégo Sam przeciw wszystkim - nawiązującą do Taksówkarza Scorsesego przypowieść o samotniku, byłym więźniu, który rozprawia się z demonami we własnej głowie. Podobną perspektywę przyjmuje Noé we Wkraczając w pustkę - najpierw każe widzowi w narkotycznych wizjach głównego bohatera, a później razem z nim przenosić się w czasie i przestrzeni, gdy bohater staje się... duchem”.
Paweł T. Felis, Gazeta Wyborcza, 22.07.2010
1.03.2011 - „Burrowing” - Szwecja 2009 / 76 min.
reżyseria: Henrik Hellström, Fredrik Wenzel
scenariusz: Henrik Hellström, Fredrik Wenzel
zdjęcia: Fredrik Wenzel
montaż: Fredrik Wenzel
muzyka: Erik Enocksson
obsada: Sebastian Eklund, Jörgen Svensson, Hannes Sandahl, Marek Kostrzewski, Bodil Wessberg, Silas Franceen
Henrik Hellström - Urodził się w 1974 r. Aktor teatralny, zagrał także w filmie Rafaela Pettersona Dodssyndaren (2005). Jako reżyser zadebiutował filmem Burrowing.
Fredrik Wenzel - Urodził się w 1978 r. Aktor, scenarzysta, montażysta, autor zdjęć i reżyser. Zagrał w filmie Oscara Peterssona Farligt forfl utet (2001). Był autorem scenariusza i zdjęć do filmu Pożegnanie Falkenberg, pokazywanego na MFF ENH 2007. Burrowing to jego reżyserski debiut.
Współczesne szwedzkie osiedle domków jednorodzinnych, w którym leniwie snuje się akcja tego filmu, jest bliźniaczo podobne do wielu osiedli w całej Europie. Domy są tu duże i przestronne, ogrody utrzymane w idealnym porządku, a relacje międzyludzkie zastraszająco chłodne i zdystansowane. Reżyserzy Burrowing (obaj ze sporym doświadczeniem aktorskim) zdają się mówić, że zanurzając się w wygodzie i konsumpcji już dawno zatraciliśmy oryginalność, wolność, a nawet w pewnym sensie własne człowieczeństwo. Oczami małego chłopca oglądamy więc portret tego idealnego świata, w którym nic nie jest takie, jakie być powinno. Jego mieszkańcy są smutni i melancholijni, choć przecież żyją w komforcie, o którym inni mogą tylko marzyć. Kłopot w tym, że są już zmęczeni, że wpadli w rodzaj pułapki, jaką jest dla nich powtarzalność codzienności. Chłopiec przygląda się swoim sąsiadom, rodzinie, znajomym miejscom bez emocji, z dystansem. Chodzi swoimi drogami, jest outsiderem wolącym pływać w jeziorze niż celebrować kolejne urodziny. Ale jest też symbolem nowego pokolenia, którego celem będzie wyrwanie się z tej dusznej pułapki. Burrowing to kino spokojnej kontemplacji w najlepszym znaczeniu tego słowa. Wysmakowane zdjęcia i przepiękna magnetyczna muzyka Erica Enockssona powodują, że zanurzamy się w tym świecie bez zastrzeżeń. Motto filmu - sentencja Henry'ego Davida Thoreau, który w XIX wieku głosił potrzebę odejścia od cywilizacji i powrotu do natury - jest najlepszym kluczem do jego zrozumienia. Jednak i bez filozoficznej refleksji łatwo ulec jego nastrojowi.
Informacje pochodzą ze strony internetowej Festiwalu ENH - http://www.enh.pl/