Wczoraj w rzeszowskim WDK odbył się wernisaż otwierający wystawę tkaniny artystycznej twórców województwa podkarpackiego.

Gobelin to tkanina dekoracyjna jednostronna, naśladująca obraz, może zawierać motywy figuralne, pejzażowe lub ornamentalne traktowane podobnie jak w malarstwie tzn. z uwzględnieniem kompozycji, perspektywy i gamy barwnej – podaje encyklopedia internetowa.

Ale gobelin to też wielogodzinny trud tkacza, osobista inspiracja i emocjonalna paleta barw. Jak Każda działalność wytwórcza bezwzględnie zależny jest od swojego twórcy, jego osobowości i upodobań. Artystyczny charakter gobelinu jest mniej oczywisty niż obrazu – gobelin jest chropowaty i surowy w odbiorze, ma w sobie coś ascetycznego, klasztornego, coś co dopiero należy ogrzać ciepłym wnętrzem, podczas gdy obraz doskonale prezentuje się samoistnie w białych ścianach galerii.

Tak odebrałam tę wystawę, którą otworzył niezwykle kameralny wernisaż, w gronie zaprzyjaźnionych ze sobą artystów – tkaczy. Zwiedzaniu towarzyszył występ chóru. Na ścianach wisiały kosmate motyle, wiły się po brunatnym tle roślinne ornamenty, kwitły pejzaże, albo drzemały baby w chustach i zatroskani staruszkowie.

Na wystawie „Gobelin” prezentuje prace  Barbara Florek – jej projekty inspirowane są naturą, sztuką ludową i scenami biblijnymi; odznaczają się bogatą gamą kolorystyczną, malarskimi kompozycjami, oddają przestrzeń lub płaską perspektywę. Pani Barbara preferuje gobeliny, kilimy, dywany strzyżone, techniki mieszane, przestrzenne, makrama i batik.

Katarzyna Jurek aktualnie zajmuje się płaską tkaniną gobelinową oraz fakturową. Oryginalność Jej twórczości unaoczniająca się w zróżnicowanej fakturze powierzchni tkackiej i efektu kolorystycznego ma swoją przyczynę w wykorzystaniu nie tylko tradycyjnego materiału włóczek i nici, ale także w zastosowaniu folii, bibuły i materiałów naturalnych (sitowia, lnu). Prace pani Katarzyny determinują wzory roślinne, kwiatowe i zwierzęce.

Można również obejrzeć prace uczniów biorących udział w warsztatach Terapii Zajęciowej Domu Pomocy Społecznej w Rzeszowie. Proces twórczy stanowi dla uczestników warsztatów swoistą próbę skomunikowania się ze światem ludzi zdrowych, umożliwia transcendencje własnej niedoskonałości, jest realistycznym odzwierciedleniem ambiwalencji świata: jego okrucieństwa i piękna. Uczniowie wykorzystują różne techniki dla wyrażenia swojej ekspresji; od pasteli przez metaloplastykę i terakotę po haft, tkactwo, patchwork, aplikacje i makramy.

Wystawa potrwa do 31 lipca 2011.