Rzeszów zagrał z całego serca. 34. Finał WOŚP na Podkarpaciu

Rzeszów po raz kolejny udowodnił, że potrafi grać razem i pomagać z ogromnym zaangażowaniem. Podczas 34. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy miasto zamieniło się w prawdziwą stolicę dobra, solidarności i pozytywnej energii. Tegoroczna zbiórka odbywała się pod hasłem „Zdrowe brzuszki naszych dzieci” i była dedykowana najmłodszym pacjentom.

Rzeszowski Rynek tętnił życiem od wczesnych godzin. Na scenie i przed nią nie brakowało muzyki, występów artystycznych, pokazów służb i instytucji, a przede wszystkim setek wolontariuszy z charakterystycznymi puszkami, którzy z uśmiechem i wielkim sercem kwestowali na rzecz WOŚP. – Robiliśmy hałas na scenie i przed nią, a teraz zróbmy go wirtualnie, bo takich wolontariuszy jak w Rzeszowie nie ma nigdzie w Polsce – podkreślał prezydent miasta Konrad Fijołek, dziękując wszystkim za zaangażowanie i otwarte serca.

Już w trakcie finału dwa sztaby działające w Rzeszowie naliczyły ponad 158 tysięcy złotych, a kolejne środki były liczone jeszcze w nocy. Rekordowy wynik zapowiedział także Sztab nr 6817 działający przy Centrum Młodzieży w Rzeszowie, który zebrał ponad 180 tysięcy złotych. Ostateczna kwota z całego miasta i regionu miała być znana następnego dnia, ale już wtedy było jasne, że Rzeszów znów może pochwalić się jednym z najlepszych rezultatów w kraju.

W wydarzeniu uczestniczyła również wojewoda podkarpacki Teresa Kubas-Hul, która podkreślała, że finał WOŚP to nie tylko zbiórka pieniędzy, ale przede wszystkim święto wspólnoty, empatii i wzajemnej troski o drugiego człowieka. – Rzeszów ponownie pokazał, że potrafi grać razem – z sercem i ogromnym zaangażowaniem – zaznaczyła.

Tradycyjnym zwieńczeniem dnia było Światełko do Nieba. Punktualnie o godzinie 20.00 Rynek rozbłysnął tysiącami świateł, tworząc symbol jedności i solidarności, który na długo pozostanie w pamięci uczestników.

34. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Rzeszowie pokazał, że czynienie dobra naprawdę łączy ludzi i motywuje do wielkich rzeczy. Podkarpacie po raz kolejny zagrało głośno, radośnie i z całego serca – do końca świata i jeden dzień dłużej.